-Luke kochanie to jest ta waderka,o której mi opowiadałeś-powiedziałam do niego i ucałowałam go w policzek.
-Ach tak. Jestem Luke-przywitał się.-A ty jesteś....
-Głupi jesteś? Zapomniałeś o tym,że ona nie ma imienia?-spytałam i odwróciłam się do małej.-Przepraszam jeśli cię uraziłam...
-Nic nie szkodzi...-odparła. Była smutna,a ja nie wiedziałam jak ją pocieszyć.
-Luke może nazwiemy ją Lilia?-chciałam znać jego zdanie.
-Zapytajmy ją. Może nam powie jak chce mieć na imię.-potwierdziłam skinieniem głowy. Zwrócił się do szczeniaka.-Jak chcesz mieć na imię?
-Lilia...-odpowiedziała.
-Dobrze-uśmiechnęłam się.-Nawet takie proponowałam. Pasuje do ciebie.
-Dziękuję...-powiedziała zawstydzona.
-Tamorayn!-krzyknęłam.-Chodź się przywitaj z Lilią!
Spojrzałam na nią. W jej oczch czaił się strach.
-Nie bój się-szepnęłam jej do ucha.-Tamorayn jest bardzo sympatyczny.
-O-okej....
Przyszedł nasz syn. Lilia patrzyła na niego podejrzliwie,a on w odpowiedzi uśmiechnął się przyjaźnie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz