środa, 24 września 2014

Od Lunz ,,Jak dołączyłam do watahy? cz 1'' (cd.Octavius)

Tym razem podróżowałam jako jednorożec. To jedno z moich szybszych wcieleń. Myślałam też żeby polecieć, ale zrezygnowałam z tego pomysłu, gdy tylko zauważyłam burzowe chmury. Nie wiem, jak długo trwała moja wędrówka. Może kilka dni? Może kilka tygodni? Wiem, że nie zatrzymywałam się już bardzo długo. Byłam zmęczona, ale nie przestawałam biec. Wsłuchiwałam się w swój oddech, w przyśpieszone bicie mojego serca, w szum wiatru hulającego miedzy koronami drzew, w stukot moich kopyt. Wzrok kierowałam przed siebie, od czasu do czasu omiatając wzrokiem okolicę. Mijałam właśnie ostatni odcinek gęstego, ciemnego lasu. Przede mną widniała przestrzeń nieosłonięta drzewami. Nie byłam pewna, czy przeprawa przez tę łąkę będzie bezpieczna, ale cóż, nie miałam wyjścia. Wyrocznia Delf kazała mi tu przybiec. Przepowiedziała mi, że znajdę szczęście w tych rejonach.
Nienawidzę swojego "daru". Kiedy wybiegłam na polanę, dostałam ataku.
Byłam zmuszona do powrócenia do wilczej formy. Uniosłam się nad ziemię, a moje oczy zapłonęły zielenią.
-To wer, bo wah zeymah wo straag hond. Hi fen siiv niil zoklot suleyk. Hi aal ni daal. Seirak do gruth do fos hi zeymahzin for. Fos los zok riid hi vis ni sav.
Upadłam wyczerpana. Zwykle po przepowiedniach jestem tylko trochę osłabiona. Tym razem nie miałam siły się poruszyć. Ze też akurat na łące, w tak widocznym miejscu!
Nagle przed sobą ujrzałam dużego białego basiora.
<Octavius?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz