- To była przepowiednia z kategorii od czarnej magii - powiedziałem ochrypłym głosem.
Nie chciałem tego mówić , ale nic nie było przeciwko tego żebym , coś przynajmniej powiedział. Ugrzęźliśmy w jaskini , gdyż na zewnątrz panowała burza.
Oby dwaj dziwnie na mnie spojrzeli.
- Ojejku... Już nic... - teleportowałem się do kąta jaskini.
- Jest nieco skryty... - usłyszałem szept Octavius'a.
- Wcale taki nie jestem! - krzyknąłem do siebie w moich czarnych myślach.
Burza ustała. Nowa , została w jaskini a Octavius'a wyszedł.
- To ja idę - zmieniłem się w dym.
- Chwila - rzekła zatrzymując mnie.
Odwróciłem się.
- Kim ty jesteś? - spytała.
- Jestem , dla wszystkich tylko koszmarem - odgarnąłem moją grzywkę.
- Sądzę że potrzebujesz przyjaciół - zaczęła.
- I tak nikt się nie chce ze mną kumplować. Uważają że jestem nijaki - oburzyłem się , ale nie na waderę.
- Może po prostu się zmienisz? - zaproponowała.
- Jak niby? - przewróciłem oczyma.
- Z innej perspektywy na otaczający cię świat - usiadła i zaczęła swoje wywody.
- Nie uda się. Jestem lepszy ...W osamotniowaniu się - brak było mi słów.
- Akurat! - parsknęła śmiechem.
- Wystarczą kilka lekcji byś stał się śmiały - wymyśliła kolejną fanaberię.
- Ale sądze że to nie pomoże - ogryzłem się w język.
- Może to nie pomoże ale kiepskie masz poroże... - zaśmiała się.
- To jakiś żart? - zapytałem.
- Nie , przysłowie . A z resztą ... - zamyśliła się.
- Nie jestem tu potrzebny - zaczynałem zmieniać się w dym.
<Lunz?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz