sobota, 27 września 2014

Od Jennifer ,,Prawo Róży cz 2"

Kwiecień... - Pechowe Pole Koniczyny *Jennifer zakładnikiem wbrew jej woli. Ocknęłam się i odkryłam, że jestem związana liną do belki nośnej w obcym pokoju. Przez głośnik, chłopiec - oglądając mnie z pokoju obok - mówił do mnie w okrutnym, szyderczym tonie. - Witaj Jennifer, jak się czujesz? Porozmawiajmy sobie. - Nie - Hmmm, a więc to tak się czujesz?! Jennifer, wiesz że byłaś bardzo nie dobrą dziewczyną? A złe dziewczynki muszą być ukarane nieprawdaż? - Nie - Bardzo zła dziewczyna, która nie żałuje swoich czynów... Ja tu wydaję polecenia, zrozumiano? - Nie - Głupia dziewczyna! Nadal nie rozumiesz, prawda? Niedługo zrozumiesz!- kontynuował - A teraz wydam ci pierwsze polecenie. Każdego miesiąca musisz znaleźć coś, co podarujesz klubowi arystokratów. Jeśli tego nie zrobisz, zabije cię. Czy jest coś, czego nie rozumiesz? - Tak? - Cóż, to i tak nieistotne. Widzisz Jennifer, na świecie są tylko dwa rodzaje ludzi: ci, którzy wydają polecenia i ci, którzy je wykonują. Od teraz to ja wydaje polecenia, uważasz, że to nie fair? Cóż, tu nic nie jest fair. - zaczął się strasznie śmiać - Będziesz mnie słuchać. W przeciwnym razie... To twoje życie, którym będziesz grać według mych zasad! Hahaha niechaj gra się zacznie, droga Jennifer - Śmiał się coraz głośniej Chłopiec następnie uruchomił dziwny mechanizm, który obniża nożyczki, które przecinają liny, którymi byłam związana. Po błąkaniu się po okolicy, znalazłam drzwi do klubu arystokratów z plakatem twierdzącym, że ofiara tego miesiąca to piękny motyl. Patrząc z niektórych okien, odkryłam, że jestem w podróży na statku powietrznym?! Zbadałam sterowiec i poznałam wiele dziewczyn, które są uznawane jako księżniczki; większość z nich była dość niegrzeczna dla mnie. Nauczyłam się ich imion: Diana, Meg, Eleanor, Susan, Olivia, Amanda i Clara . Jedna dziewczyna, miała na imie Wendy i przywitała mnie w uprzejmy i przyjazny sposób. Poznałam też kilku chłopców: Xavier , Nicholas i Thomas i dwie osoby dorosłe: Hoffman i Martha Carol . Błądząc dalej po sterowcu znalazłam psa. Uwolniłam go, bo był związany linami. Przypomniałam sobie, że znalazłam w szopie obrożę z jego nazwą - Brown. Reagował na imię i towarzyszył mi wszędzie, gdzie chodziłam. Po jakimś czasie znalazłam zielonego motyla, ale kiedy próbowałam włożyć do pudełka w dziwach na dary, to odmówił i powiedział: - Brzydkieeee.... W końcu znalazłam pięknego niebieskiego motyla, a chwilę potem, wiele potworów znanych jako Imps zaatakowały mnie. Uciekając, szybko wrzuciłam do pudełka na dary motyla. Zaakceptował go. Wewnątrz pokoju klubu, Diana wywróciła mnie na ziemię i powiedziała, że mój dar jest " nic nie wart". Jako kara, Diana i reszta arystokratów zachęciły Amandę, aby odprawiła dziwny rytuał z jakimś szczurem na kiju, który sprawiał, że się mdleje. Ona cała roztrzęsiona przyłorzyła mi go do twarzy. Zemdlałam.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz