- A o się dzieje ! - krzyknął.
Zacząłem biec dalej. Pobiegł za mną. Minąłem zamrożone drzewa i zamrożone jezioro. Nie poślizgnąłem się na nim , gdy przecież byłem synem Bogini Śniegu . Kamień był biały i cały lodowaty. Zamarzła mi prawie cała łapa. Zatrzymałem się. Mid został w tyle , gdyż nie zauważył jeziora i się poślizgnął. Stałem w jednym miejscu.
- Pod śniegiem... - wyszeptałem.
Moje oczy zrobiły się zielone i zgromadziłem energię nocy by roztopić śnieg. Gdy otworzyłem oczy znalazłem się wśród kilku wielkich kamieni.

Na środku okręgu był jeden niski kamulec i na nim wyżłobione zgłębienie. Należało tam włożyć kamień. Raził mnie po oczach i włożyłem go do środka. Zasłoniłem oczy łapą i zamknąłem oczy. Po chwili je otworzyłem. Nic się nie stało. To była połówka kamienia! Byłem wkurzony. Dogonił mnie Midnight i wrzucił tam jakiś odłamek małego kamienia. Zaczęły się kręcić i na wszystkie tereny przeszła wielka ''bariera'' , odczarowująca zamrożone tereny mojej watahy. Rozłożyłem skrzydła. Wszystko w okół było już normalne.
- Uffff.... - starłem pot z czoła.
- Octav? - zaczął Mid.
- Tak...? - zauwazyłem że smok gdzieś zniknął.
- Bo...Może ty wiesz o co mi chodzi , i czy wiesz co to - zawołał.
<Midnight?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz