piątek, 26 września 2014
Od Jennifer " Prawo Róży " - początek epizodu cz.1
-- Jak zapewnie widzieliście, niedawno dodano recenzję całego epizodu, który właśnie się zaczął --
Marzec ... - Mała księżniczka
* Pierwsze spotkanie Jennifer z tajemniczym chłopcem
W środku nocy, nieśmiała młoda kobieta o imieniu Jennifer, czyli ja spałam z tyłu autobusu podróżując wzdłuż drogi wiejskiej kraju. Z przodu autobusu, młody chłopak siedział, czytał bajki. Obudził mnie i poprosił, abym przeczytała resztę historii dla niego. Wzięłam książkę, ale ku mojemu zaskoczeniu, większość stron były puste. Autobus zatrzymał się i chłopiec nagle wybiegł z autobusu w dół drogi. Krzyczałam, aby na mnie czekał, ale chłopciec uciekł z autobusu, zaraz po tym, przyspieszył, zostawiając mnie samą.
Po drodze za chłopcem były dziwne wzgórza. Nagle usłuszałam znajome dźwięki - szczekanie psa. Znalazłam otwartą szopę i weszłam. Znalazłam tylko obrożę psa noszącego nazwę Brown. Gdy wyszłam z szopy, chłopak ponownie zauważony, uciekł.
Za chłopcem dotarłam do sierocińca znanego jako Dom Dziecka " Różany Ogród ". Przez kraty bramy frontowej, zauważyłam dwie dziewczyny z. torbami papierowymi na ich głowach. Biły kijem coś w worku. Za nimi, chłopiec wszedł do rezydencji, zamykając za sobą drzwi. Przerażona szukałam innej drogi. Znalazłam tylną bramę. Weszłam i zauważyłam, że na przodzie domu dziecka dziewczęta i worek zniknęły. Weszłam do sierocińca i zablokowałam przednie drzwi za sobą. Goniłam dziwnego chłopca na schodach i dotarłam na strych, znajdując chłopca stojącego na szczycie fortu. Powiedział mi, abym przeczytała książeczkę od niego. Otworzyłam książkę i odkryłam, że historia ma więcej tekstu niż wcześniej.
Nagle głos z jakiegoś głośnika wzywał, ogłaszając początek pogrzebu. Chłopak przypomniał mi, że pogrzeb jest dla mojego "drogiego przyjaciela" przed zniknięciem ponownie. W wewnętrznym ogrodzie sierocińca odnalazłam grób i wyczułam, że coś dla mnie bardzo ważnego jest tam pochowane. Zaczęłam kopać wściekle, odnalazłam trumnę i zajrzałam do środka... był tam pobity worek, który widziałam wcześniej. Zanim przyjrzałam się mu bliżej, dziewczyny noszące torby papierowe na głowie otoczyły mnie. Jedna zawołała:
- Jesteś brudna Jennifer..!
Zaczęły lać na mnie uroczyście i dziwnie wodę. Głos przez głośniki wygłosił mowę przed jakimś lotem, a ja zostałam bezradnie wepchnięta do trumny. Grupa dziewcząt zamknęła mnie w środku, i niosły w ciemność...
< C.D.N >
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz