Porozmawiałam z matką.Po tym zleciałam na ziemię.Akurat stał tam Octavius z jakimś innym basiorem.Pomimo swojej wściekłości byłam ciekawa o co chodzi.
-Co się tu dzieje?!-rozłożyłam skrzydła i z aprobatą spojrzałam na basiora.
-A więc to jest ta twoja żoneczka.Niezły temperamencik.-zakpił.
-Co powiedziałeś?!-wzrokiem rzuciłam nim o drzewo.Spojrzał na mnie jakby sobie o czymś przypomniał.
-Moonlight,tak?
-To ty Morru?-patrzyliśmy na siebie z zaskoczeniem.Octav jedynie spoglądał pytająco.
-Pamiętasz mnie?-spytał już bardziej spokojny.
-No raczej nie mogę zapomnieć.Pan Śmierci...
-...Pani Życia.
-O co w tym wszystkim chodzi?!-krzyknął zdenerwowany Octavius.Przewróciłam oczami,jakby to było oczywiste.
-Słuchaj...Dawniej ja i Morru znaliśmy się doskonale...działaliśmy razem.Ja kiedyś byłam Panią Życia,póki nie zostałam wilczycą...On zabijał,ja wskrzeszałam.Rozumiesz?Mówili,że dobrana z nas para,ale my dobrze wiedzieliśmy,że to żarty.I tak wszystkiemu przeszkodziła moja przemiana.Już nie jestem Panią Życia.Teraz jestem TYLKO Moonlight.
-Co?!Spotykałaś się z moim ojcem?!-Morru i ja zaśmialiśmy się.
-Nie!Ani razu!Po prostu działaliśmy wspólnie.
<Octavius?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz