czwartek, 25 września 2014
Od Lunz (cd.Morgan)
Stał tak blisko. Czułam jego oddech na swoim pysku. Wiatr delikatnie muskał naszą sierść. Popatrzyłam mu głęboko w oczy.
- Naprawdę tego chcesz? - spytałam z powagą. Przestałam płakać, a moje łzy zmieniły się w czerwone kryształki. Było zimno.
- Jeżeli umiesz... Jeżeli chcesz... Tak, tak zmień mnie. - powiedział.
Wtuliłam się w jego pierś, a on nie odszedł. Tak bardzo przypominał Nica...
***
Nie wiem, jak długo siedzieliśmy w lesie. Rozmawialiśmy o wszystkim i niczym. łzy zmieniły się w śmiech, a ja po raz pierwszy zobaczyłam cień uśmiechu na jego kufie.- Robi się późno- powiedziałam - chyba powinniśmy wracać...
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz