-Rose!!!Obudź się nareszcie!!
-Co się stało?-otworzyłam zaspane oczy.
-Spałaś twardo jak kamień,a w dodatku krzyczałaś przez sen.Martwiłem się.
-Nie powinieneś.Idę nazbierać jagód.-oświadczyłam spokojnie,chodziarz wcale nie byłam spokojna.Moje sny zawsze są prawdziwe,ani razu mi się jeszcze nie zdarzyło,by sen nie był prawdą.Jednak ten to jakiś kompletny absurd!Miałabym mieć na imię Kiiyuko i pracować dla WOS?Ale właściwie...skąd ja znam tę nazwę?!Nigdy jej nie słyszałam,a jakby doskonale wiem co to jest.Coś czułam,że wraz z moim snem jakby przywróciłam sobie jakieś wspomnienia do głowy.Ale jakie?!Przecież zawsze byłam Rose!Do kogo mogłam się z tym zwrócić?!Do kogo?Szłam samotnie przez las nie wiedząc co dalej robić.Odruchowo poprawiłam fryzurę.Przyszła mi myśl:,ale właściwie dlaczego ja poprawiam tę fryzurę?!Przecież tu nikogo nie ma!''.I wtedy zza krzaków wyskoczył jakiś basior.

-Kim jesteś?!-wystraszyłam się.
-Spokojnie,agentko 008,Kiiyuko.Jestem Deviant.
-Nie znam Cię.I nie jestem żadna agentka 008!
-Spokojnie.Wszystko to co myślisz,że pamiętasz jest fikcją.Wszystko to nie jest prawdziwe.Straciłaś pamięć podczas misji.Twój cały świat nie jest twoim światem.Nadążasz kotku?Przyszedłem,by pomóc Ci odzyskać utraconą pamięć.Chodź za mną.-zamurowało mnie.
-C-co?!Nie,to nie możliwe!I nie mów do mnie kotku gościu!-dalej już nic nie pamiętam.Obudziłam się w jakiejś sali.Otworzyłam oczy.J-jestem Kiiyuko...J-jestem agentką...008.
<C.D.N.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz