poniedziałek, 29 września 2014

Od Rose,,Pamięć absolutna''cz.1(cd.Emmet)

Od niedawna zaczął dręczyć mnie mój sekret...sekret,który mnie prześladował i jednocześnie pomagał żyć.Otóż moja ,,historia''nie do końca jest moją historią.Wcale nie mam na imię Rose.Wcale nie byłam siostrą Ilyany.Tak,wszystko co wydawało się oczywiste jest czystym kłamstwem.Wcale nie jestem tak naprawdę słodka i roztropna.Tak naprawdę jestem...szpiegiem.Tak,szpiegiem.Pracuję dla pewnej Wilczej Organizacji Szpiegowskiej-WOS.I to był mój sekret.Ilyana też do niej należała.Tak ogólnie moją jedyną rodziną jest Rainbow.Ale zacznijmy od początku:
Pewnego dnia dostałam misję.Miałam iść na zwiady do Watahy Tajemniczej Nocy.Tak zlecił mi szef.Podobno planowali w niej spisek,który ma zniszczyć wszystkie watahy wokół-misja poważna.Udałam zagubioną waderę,gdy zjawił się jakiś basior.Zaprowadził mnie do celu.Reszta potoczyła się samaartner,to tylko przykrywka.Miałam tam zostać na rok-2.Przy okazji musiałam zostać matką.Bardzo ambitna misja,prawda?Udało się.Wszyscy brali mnie za słodką,niewinną Rose.Jednak minął rok,a ja nie odkryłam żadnego spisku.Ta wataha po prostu była normalna,a ten spisek to tylko plotka.Pewnego dnia zaczęłam szykować się do odejścia i wrócenia z powrotem do WOS.Musiałam jednak wszystkim dookoła przekazać to delikatnie,szczególnie mojej ,,rodzinie''.Udałam się do Emmet'a.
Tak naprawdę wyglądałam tak:


Jedak codziennie się charakteryzuję.Podeszłam do Emmet'a.
-Cześć kochanie.-przytuliłam się.
-Cześć...Rose.Co się stało?
-A czy zawsze musi się coś stać,bym do Ciebie przyszła?
-Nie.Po prostu tego nie robisz.
-Owszem.Zaczynam od dziś.-zaśmiała się niewinnie.
-A tak ogólnie słuchaj:jak chyba odejdę z watahy.
-Co?!-Emmet zerwał się jak oparzony.
-Pstro.Odchodzę i nie obchodzi mnie twoje zdanie.-palnęłam swoim normalnym,szorstkim tonem.O mało się nie zdradziłam.
-Rose,nie poznaję Cię!-w końcu nie wytrzymałam.
-Nie jestem Rose!
-Co?!!
-Jestem Kiiyuko!I nie mów do mnie kochanie!-strzepnęłam ze swojego futra puder-charakteryzację.
-C-c-co?!-patrzył na mnie jakby za chwilę miał zemdleć.
-Tak,kotku.Nie jestem tą głupiutką Rose,za jaką mnie masz.-spojrzałam na niego swoim najlepszym spojrzeniem.
<Emmet?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz