Niestety jeszcze żyłam. Co najgorsze nad przepaścią stał Zeke.
Z trudnością powiedziałam:
- Odejdź! Nie nawidzę cie! - zwymiotowałam krwią - A ja .. A ja cię koch....
Nie zdąrzyłam dokończyć. Za dużo krwi mi ubyło. Umarłam ....
Wtedy jako niewidzialny duch płakałam nad martwym ciałem. Czułam taką pustkę ... Jak inne duchy poszłam błąkać się po świecie . Usiadłam na okrągłej chmurze i płakałam ... Dnie i noce, bez ustanku. Innym duchom było mnie szkoda, lecz ja nie zwracałam na to uwagi ...
< C. D. N \ Zeke? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz