Wystartowaliśmy. Biegłam jak najszybciej w łapach. Nie był aż tak zły w bieganiu. Ale musiałam z nim wygrać ! Nigdy z nikim nie przegrałam , i bardzo mi na tym zależało !
- Nigdy mnie nie dogonisz ! - wyprzedził mnie o grubość pomarańczowego drzewa w parku.
- Osz ty ! Poczekaj ! - biegliśmy na równi.
Oby dwoje w tym samym czasie dobiegliśmy do wodospadu.
- Remis ! - krzyknął.
- Wcale nie! Biegłam wolniej , bo nie chciałam byś wygrał z waderą - przeciągnęłam się.
- Kłamstwa ... - przekręcił łbem.
Wydawał mi się JESZCZE bardziej słodki i uroczy. Podeszłam bliżej wodospadu. Wbiegłam do przeźroczystej wody. Dorastała mi ona do szyi. Włożyłam głowę pod wodę. W źródełku pływały różne ryby. Nagle ktoś złapał mnie za ogon. Jak szalona wyleciałam z wody. Był to Deisel. Chwycił mój ogon magią i przyciągnął metr pod wodą.
- Chcesz się bawić!? To zaczynamy! - leciałam w górę jak błyskawica.
Chwyciłam pierwszą lepszą chmurę , i rzuciłam ją o brzeg źródła przy wodospadzie.
Deisel chwilę się dusił , ale doszedł do siebie. Strzelał we mnie małymi promyczkami magii. Nie robiły nic złego , ale i tak żaden promyk we mnie nie trafił.
- Dobra , koniec! - powiedziałam ze śmiechem , lądując na dużym kamieniu.
<Deisel?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz