poniedziałek, 15 września 2014

Od Draco'na ,,Nieszczęście dobrego wroga cz 2'' (cd.Tamorayn)

Gdy się bawiliśmy zamarłem na chwilę. Spojrzałem na pobliskie drzewo. Siedziały na nim te same ptaki co wczoraj w żółtym lesie. Wtedy jeden z nich do mnie przemówił! To musiał być jakiś znak.
- Co jest stary ? - zapytał odwracając się Rayn.
Popatrzył nijako na drzewo.
- Co ty tam widzisz? - zapytał.
- CO?! Nic - jakby wyrwałem się z transu.
- Naprawdę mnie czasem kolego naprawdę boję - poklepał mnie po ramieniu.
- Robi się już ciemno... No w ŚL , ale u nas w naszej czasoprzestrzeni poza tym lasem jest około czternasta z połową ... Ja już muszę iść - zawołał.
- Dobrze - usiadłem na śniegu wpatrzony w ptaki.
- Nie idziesz?- dopytał.
- Później przyjdę na pewno - zapewniłem go.
Uśmiechnął się i wyszedł za granicę lasu. Zostałem sam. Wczoraj jeden z tych samych ptaków do mnie powiedziały.Czekałem długo. Ptaki się mnie nie bały i przeskakiwały z gałęzi na gałąź.
- No powiedzcie coś! - byłem zniecierpliwiony.
Ptaki przestały się szamotać na drzewie i wpatrzyły się na mnie.
Tak było przez dłuższą chwilę.
- Możecie się tak na mnie nie gapić? Jest to dziwne uczucie... - podrapałem się w głowę.
- A kogo my tu mamy? - POWIEDZIAŁ jeden z ptaków.
Postawiłem uszy.
- Wiedziałem że coś powiecie! - odetchnąłem z ulgą.
- W końcu objawi ci się twój nowy żywioł - podleciał do mnie ptak i usiadł na mojej łopatce.
Nagle moje oczy zaczęły się świecić. Straciłem przytomność.Obudziłem się ... Nie mogę tego objaśnić gdzie. W okół świeciły niebieskie światełka. Pomieszczenie było wielkie i wyglądało tak jak bym miał zaraz wpaść w przepaść na dole. Jednak chodziłem i skakałem po dziwnej podłodze. Wszedłem w sam środek niebieskiego kręgu.
- Witaj Draco'nie - koło zaczęło wyświetlać dziwne symbole w okół i mocno świecić.
Przestraszyłem się.
- Jestem tu by objaśnić gdzie szukać ujawnienia twojego 2 żywiołu - dopowiedział okrąg.
Nabrałem pewności.
- Jednym z twoich trzech żywiołów jest ...Magia! ten żywioł już poznałeś. A kolejnym który musisz odkrywać jest...Śnieg - odpowiedziało koło i znowu straciłem przytomność. Obudziłem się koło tego samego drzewa gdzie były ptaki.
- Gdzie ja do kurku jasnej byłem?! - wrzasnąłem cicho.
<Tamorayn?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz