wtorek, 16 września 2014

Od Daiki ,,Miłość jest skomplikowana cz 1"(cd.Hitachi,Octavius)

Obudziłam się razem ze słońcem. Zeskoczyłam na trawę i się rozciągałam. Musiałam iść do szkoły,choć bardzo nie chciałam. Musiałam się spotkać z Hitachim oraz Snapi... Ruszyłam w kierunku szkoły. W czasie gdy tam dotarłam zadzwonił dzwonek na lekcje. Pobiegłam do klasy. Prawie się spóźniłam. Na szczęście ani Hitachi,ani Snapi mie nie zauważyli. Niestety na lekcji pani Galaxia spojrzała na mnie i krzyknęła na widok moich ran. -Daiki! Co ci się stało?! -Ja....No...Eeee...-jąkałam się. Nie chciałam skarżyć na Quicksnap.-Ja....Ten no... Ja się zadrapałam kolczastymi drzewami...-wymyśliłam. Nauczycielka musiała mi uwierzyć. -No dobrze. Po zajęciach idź proszę do lekarza. Dobrze? -Tak,proszę pani. Pójdę-odpowiedziałam. Zerknęłam na Snapi. Patrzyła na mnie z wdzięcznością. W końcu ,,uratowałam ją". Pani Galaxia bywa naprawdę surowa... Po lekcjach ruszyłam do lekarza. Hitachi mnie dogonił. I pocałował mnie w policzek. -Mogę iść z tobą?-zapytał. -Pewnie-zauważyłam,że w naszym kierunku idzie Snapi.-Będziemy mieć towarzystwo...-mruknęłam przestraszona. -Ja chciałam ci podziękować...-powiedziała Snapi. Była mocno zawstydzona.-Wiesz miałabym spore kłopoty.... Dziękuję ci. -Ależ proszę...-odparłam zaskoczona.-Przepraszam,ale ja już muszę iść. Pa Snapi!-pożegnałam się. Poszłam do lekaraki. Hitachi szedł obok. Kiedy już wyszłam spytał: -I co? -Nic. Wszystko dobrze. Tylko małe zadrapania. No dobrze. Nie takie małe. -To dobrze. Zaprowadzę cię do jaskini. -Uhm... Ja nie mam jaskini. Mieszkam w dziupli. -No okej...-rzekł skruszony.-To zaprowadzę ci do dziupli i porozmawiam z tatą. Na miejscu pocałował mnie na pożegnanie w policzek i poszedł do pana Octaviusa. Ciekawe tylko jak mu pójdzie...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz