wtorek, 16 września 2014
Od Daiki ,,Miłość jest skomplikowana cz 1"(cd.Hitachi,Octavius)
Obudziłam się razem ze słońcem. Zeskoczyłam na trawę i się rozciągałam. Musiałam iść do szkoły,choć bardzo nie chciałam. Musiałam się spotkać z Hitachim oraz Snapi... Ruszyłam w kierunku szkoły. W czasie gdy tam dotarłam zadzwonił dzwonek na lekcje. Pobiegłam do klasy. Prawie się spóźniłam. Na szczęście ani Hitachi,ani Snapi mie nie zauważyli. Niestety na lekcji pani Galaxia spojrzała na mnie i krzyknęła na widok moich ran.
-Daiki! Co ci się stało?!
-Ja....No...Eeee...-jąkałam się. Nie chciałam skarżyć na Quicksnap.-Ja....Ten no... Ja się zadrapałam kolczastymi drzewami...-wymyśliłam. Nauczycielka musiała mi uwierzyć.
-No dobrze. Po zajęciach idź proszę do lekarza. Dobrze?
-Tak,proszę pani. Pójdę-odpowiedziałam.
Zerknęłam na Snapi. Patrzyła na mnie z wdzięcznością. W końcu ,,uratowałam ją". Pani Galaxia bywa naprawdę surowa... Po lekcjach ruszyłam do lekarza. Hitachi mnie dogonił. I pocałował mnie w policzek.
-Mogę iść z tobą?-zapytał.
-Pewnie-zauważyłam,że w naszym kierunku idzie Snapi.-Będziemy mieć towarzystwo...-mruknęłam przestraszona.
-Ja chciałam ci podziękować...-powiedziała Snapi. Była mocno zawstydzona.-Wiesz miałabym spore kłopoty.... Dziękuję ci.
-Ależ proszę...-odparłam zaskoczona.-Przepraszam,ale ja już muszę iść. Pa Snapi!-pożegnałam się.
Poszłam do lekaraki. Hitachi szedł obok. Kiedy już wyszłam spytał:
-I co?
-Nic. Wszystko dobrze. Tylko małe zadrapania. No dobrze. Nie takie małe.
-To dobrze. Zaprowadzę cię do jaskini.
-Uhm... Ja nie mam jaskini. Mieszkam w dziupli.
-No okej...-rzekł skruszony.-To zaprowadzę ci do dziupli i porozmawiam z tatą.
Na miejscu pocałował mnie na pożegnanie w policzek i poszedł do pana Octaviusa. Ciekawe tylko jak mu pójdzie...
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz