
Szybko uciekałam. Wydawało mi się, że korytarz nie ma końca. Musiałam mieć większą przestrzeń do walki, bo ponisłabym ciężkie rany. Po jakimś czasie ujrzałam blade drzwi na przeciw mnie. Wbiegłam tam i zatrzasnęłam nimi tak, że wpadł na nie ten wariat i padł na ziemię. Szybko nachyliłam się nad nim, wyrwałam cegłę z ściany i zmiażdżyłam nią mu głowę. Kawałki jego kości, mózgu i innych leżały zmieszane z krwią pod cegłą. Zdyszana weszłam do pokoju.
< C.D.N >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz