poniedziałek, 25 sierpnia 2014

Od Swiftkill'a ,,Jaka ona ładna cz 3'' (cd.Scarlett)

Poszedłem z Octavius'em alfą , do mojej nowej jaskini. Jaskinia była taka , jak wiele innych. Byłem w niej sam. Nie miałem innych lokatorów.
- Niedługo , ktoś może z tobą zamieszka - uśmiechnął się i poleciał w kierunku plaży.
Usiadłem na ''kamiennej'' podłodze i zasnąłem. Śniła mi się Scarlett , była taka piękna. Cud że mi pomogła... Obudziła mnie w nocy duża wichura. Deszcz mocno padał , piorun uderzył w pobliskie drzewo. Widziałem dużo burz , w moim życiu ale ta burza była naprawdę bardzo wielka i głośna. Cały czas słyszałem grzmoty. Nagle wyczułem , że nie jestem sam. Czułem zapach jakiegoś wilka. Ktoś wszedł do mojej jaskini. Była to Scarlett! Miała na sobie pelerynę - niewidkę ! 
- Co , co tu robisz ?! - spytałem.
- Ale miałeś stracha - uśmiechnęła się.
- Chciałam Ci zrobić niespodziankę - dodała.
Na te słowa , burza przeszła a na niebie zawitało żółte słońce. 
- Aha , dobrze - nie wiedziałem co powiedzieć.
- Pójdziesz ze mną na... spacer ? - zapytałem patrząc na nią. 
Miała lśniące oczy , brązową sierść w różnych odcieniach i najważniejsze była piękna. Przyszedł mały podmuch wiatru. Jej futro falowało w jego podmuchach.
- Oczywiście że tak . Czasem muszę odpocząć od moich pacjentów - rzekła machając ogonem.
- No to chodźmy - pociągnąłem ją za łapę.
Spacerowaliśmy tak po terenach watahy , chyba z godzinę. Pogoda była piękna. Jednak na ścieżkach , leżały jeszcze liście i pełno pourywanych gałązek. 
Zaczęliśmy wspólny temat. Scarlett uwielbiała wszelkie zwierzęta. Lubiła gady. Tak jak ja ! Ja też lubię patrzeć na jaszczurki lub inne gady. To wspólnie hobby , bardziej nas z sobą powiązało.
Na naszej ścieżce stanęła pewna wadera.
- Lepiej chodźmy - wyszeptała do mnie.
- Czemu?- zapytałem .
- To Kazuma ! Lepiej nie wchodźmy jej w drogę - dodała.
Uciekliśmy na otwarty teren. Była to łąka. W oddali zobaczyliśmy pełno królików. Bawiły się wesoło w promieniach wiosennego słońca.
- Polujemy ? - popatrzyłem na nią uwodzicielsko.
- Tak - zaśmiała się i zaczaiła ,w wyższym punkcie łąki. Skradała się powoli , wreszcie wróciła zza górki z królikiem. 
- Świetnie - zaklaskałem w łapy.
Była idealna. Jednak nie wiedziałem czy ona sama mnie lubi.
<Scarlett?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz