... Czekałam osiem godzin. Byłam już zniecierpliwiona, aż wreszcie ukazał mi się jakiś basior. Od razu wychyliłam się z lustra, w miejsce gdzie stał Wolfi. Złapałam go szponami za barki i wciągnełam do zamczyska przez kawałek lustra. Był przerażony. Krzyczał. Rzuciłam na niego zabójcze spojrzenie i użyłam moich mocy. Ofiara nie wiedziała co się z nią dzieje, jego oczy zaczęły krwawić i wypływać. Oślepiłam go. Zawlokłam go do łazienki. Wrzuciłam go do wanny pełnej zimnej wody i związałam drutem kolczastym. Gdy próbował się wyrywać, sam się kaleczył. Podłączyłam do wanny skomplikowane urządzenie, po czym powiedziałam:
-Zostało ci trzydzieści sekund życia.
On zaczął się drzeć:
-Pomocy!!!Ratunku!!!
-Krzyczy ile chcesz, nawet Bóg cie tu nie usłyszy-odpowiedziałam
Prosił, błagał abym go wypuściła, lecz ja nie zwracałam na to uwagi i dalej odliczałam czas. Gdy pół minuty minęło, włączyłam urządzenie, a wilk umierał. Jego skóra zaczęła się topić, a krew parować. Ja stałam i obojętnie się patrzyłam. Gdy została po nim tylko krwiopodobna maźź, wyszłam z lustra i powiedziałam :
-Robota wykonana.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz