-Cieszę się,że nie jesteś Zeke'm.Wiesz...nie ważne-uśmiechnęłam się.
-Robi się późno.Chyba muszę już iść.-powiedziałam.
-To znaczy...ty możesz iść ze mną.
Zerwałam kwiatek i włożyłam go za ucho.
-Będzie mi przypominał najpiękniejszy zachód słońca...w twoim towarzystwie.
Zmrużyłam oczy.Nie chciałam już iść...ale musiałam,nie lubię wlec się po nocy.
-Do jutra!Byle następny dzień był taki jak ten...-,,lub jeszcze lepszy''pomyślałam.Po drodze spotkałam...Zeke.
-Szukałem Cię.Chyba nie będziesz zadawać się z Emmetem?Z tym mięczakiem?!Ja jestem zdecydowanie bardziej rozrywkowy.
-Sam jesteś mięczak i krewetka!To bardzo nie ładnie mówić tak o swoim bracie.Lubię go i nic Ci do tego.
-Co?!Dlaczego wszyscy tylko ,,Emmet,Emmet!''
-Tak w ogóle:zostaw mnie.Jest już późno godzina.
Już miałam tworzyć barierę dźwiękową,gdy przyszedł Emmet.
<Emmet?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz