,,Walka?Po co zadawać sobie ból i potem cierpieć?To bez sensu,ponieważ wszyscy pragniemy szczęścia.''pomyślałam.
Mimo moich złotych myśli powietrzna ,,bitwa''się rozpoczęła.
Na początku wygrywał Zeke,ale potem...podwinęło mu się skrzydło i spadł na Ziemię.
-Czyli wygrałem!-krzyknął z triumfem Emmet.
-Byłem w złej formie.Następnym razem...zobaczysz.-Zeke odszedł i zaszył się pewnie w lesie.
Ojej chyba się rumienię.Niedobrze.I chyba się zakochałam.Moja siostra nie miała racji.Ideały latają nad Ziemią.I jeden z nich właśnie do mnie podchodzi.Wlepiłam wzrok w trawę,by ukryć moje rumieńce.Mało kto jest równie romantyczny jak ja i na razie postanowiłam ukryć to co myślę.Nie chciałam się przeliczyć.
<Emmet?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz