Swiftkill , wydawał mi się inny niż inne basiory. Przynajmniej nie miał wysokiego IQ . Był miły, zabawny i najważniejsze nawet przystojny. Traktował mnie dobrze , nie jak popychadło , szmaciana lalka.
Patrzyliśmy sobie w oczy przez dłuższą chwilę. Wreszcie przypomnieliśmy sobie o świecie i przestaliśmy się na siebie gapić.
- Och , przepraszam - powiedział zaniepokojony.
- Nic się nie stało - zarumieniłam się tak jak on.
W tym czasie zauważyliśmy ,że królik którego ''zabiłam'' ożył i pokicał kierunku swoich przyjaciół.
- I tak nie byłam głodna- usiadłam i uśmiechnęłam się.
- Fajna jesteś - uśmiechnął się też , przybliżając się do mnie.
- Ty też - popatrzyłam się na niego.
Zrobił coś czego nie oczekiwałam. POCAŁOWAŁ MNIE ! Nasze usta się spotkały. Odwzajemniłam pocałunek Swiftkill'a. Do dzisiaj mam motyle w brzuszku. Wspaniałe uczucie.
Przerwałam pocałunek i biegłam przed siebie. Nie byłam na to gotowa... Okryłam się peleryną - niewidką , by mnie nie znalazł.
- Niech nikt się o tym nie dowiedział ! - pomyślałam i biegłam jak najszybciej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz