-Po pierwsze:NIE JESTEŚMY NA ,,TY''!-znowu sprawiła,że ukląkł.
-Po drugie:To nie był twój ojciec,lecz ty w poprzednim wcieleniu.Ale można to interpretować jako ojca.-zamyśliła się.
-Czy ktoś mi nareszcie powie o co chodzi z tym igrzyskami?!-wkurzył się.
-Cicho bądź!Moonlight,wytłumacz mu to,bo ja już nie mam siły...-westchnęła.Tak naprawdę zawsze ma siłę,ale nie zawsze chęć wykorzystywania jej.
-Igrzyska aniołów(lub innych istot)to inaczej walka,w której dostajesz różne niewykonalne zadania i jeśli ją wygrasz możesz coś wygrać.Może to być coś,co było stawką.
-HUH(jak ty to głupio mówisz !),stawka większa niż życie?
-Ej,nie obrażaj Władcy Życia!
-Dalej nie rozumiem co jest stawką.Czy ja będę walczyć z Królową Nocy?
-Haha,nie rozśmieszaj mnie!To najpotężniejsza bogini z którą nikt nie ma szans wygrać,a już na pewno nie taki naparstek tak ty.-śmiałam się do rozpuku.
-Jestem potężny!-zezłościł się.Wtedy Noc ,,otrzeźwiała'' i za pomocą umysłu przycisnęła go do ściany,że ledwie mógł oddychać.
-Hmm...nie sądzę.-uśmiechnęła się pobłażliwie.Potem go puściła.
-No może jednak nie jestem...
-Owszem,jakbyś był to nie musiał byś się zniżać do poziomu ,,igrzysk''.Będziesz wykonywać niewykonalne zadania,jeśli wygrasz(mało prawdopodobne),to nie będziesz sługą Nocy,ale także stracisz wszystkie moce przyznane Ci przez bogów,a zostaną tylko te odziedziczone.-wyjaśniłam.
<Midnight?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz