niedziela, 19 października 2014

Od Dracuny,,Jako wilk cz.1''(cd.Octavius)

Właśnie eksperymentowałam z eliksirami gdy nagle...bum!!!!Któryś z nich wybuchł.Dziwnie się poczułam.Jakoś ta nisko....O,nie!Jestem wilkiem!Do pokoju wbiegła matka.
-Co tu się dzieje?!A ten wilk to kto?!-w pośpiechu i panice wybiegłam z zamku.Nie wiem ile tak biegłam.Może już dawno powinnam uciec?Jako jedyna nie odziedziczyłam nieśmiertelności po rodzicach.To przykre.Po chwili zorientowałam się,że na moim ramieniu siedzi mój pająk.Miał radosny wyraz pyszczka.
-Z czego się cieszysz?!
-Hi,nie wiem.Śmieszna jesteś.-wkurzył mnie.Wtedy zauważyłam,że jestem na nowych terenach.Przede mną wylądował biały wilk.
-Witam,kim jesteś?-rozłożył dumnie skrzydła.Prychnęłam zażenowana.
-Twoim największym koszmarem.
-Zgubiłaś się?
-Ej,uważaj sobie!To,że mam 2 lata nic nie oznacza!...-doskoczyłam do niego.
-Spokojnie,spokojnie.-oblizałam się.Właśnie do mnie dotarło...świeża krew...Dzięki niej mogę żyć dłużej,niestety nie wiecznie....Odsunął się o kilka kroków do tyłu.
-Mam partnerkę.
-I co z tego?!Co ty sobie wyobrażasz,śmiertelniku?!
-Nie jestem śmiertelnikiem,a ty chyba jesteś.
-Niby skąd to możesz wiedzieć?!-wkurzyłam się.To prawda,jestem śmiertelna,ale co mu do tego?!
<Octavius?Zrób tak,że ona dołączy>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz