- A jak masz na imię? - zapytałam.
- Jestem Lave, kłaniam się - uśmiechnął się.
- A ja Dakota - odwdzięczyłam szerokim uśmiechem.
- A , chcesz jej poszukać? Na pewno przybyłeś z daleka - zmartwiłam się trochę.
Jak przebył długą drogę na pewno był wyczerpany.
- Ja .. Teraz...Nie. Najpierw wolę pozwiedzać te tereny - trochę się jąkał , ale poczuł się śmiało.
- Dobrze więc. Oprowadzę cię - machnęłam głową .
Szliśmy przez zielony las.
- Ładnie tu , nie? - spytałam.
Chciałam nawiązać z nim jakiś dobry temat , by tylko bezczynnie chodzić i nic nie mówić jak co najmniej ufoludki.
- Bardzo... - powiedział ''flirtującym głosem''.
Potem wyczarował mi piękną białą lilię.
- Śliczna - zarumieniłam się.
Był naprawdę miły i do tego słodki.
- Chwilka... Czy nie dajesz mi tego kwiata tylko po to by się ze mnie naśmiewać bo mam żółte futro?! - zapytałam z pełnią rozczarowania.
<Lave?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz